ذمّ الدنيا خبرٌ : أنّ الدنيا دار من لا دار له و مال من لا مال له و لها يجمع من لا عقل له ، و شهواتها يطلب من لا فهم له و عليها يعادي من لا علم له و عليها يحسد من لا فقه له و لها يسعى من لا يقين له . « 1 » خبرٌ آخر : آخر نبيّ يدخل الجنّة ، سليمان بن داود عليهما السلام و ذلك لما أعطي في الدنيا . « 2 » خبرٌ ثالث : صغرها اللَّه أن يجعل خيرها ثواباً للمطيعين و عقابها عقاباً للعاصين . « 3 » خبرٌ رابع : من صفت له دنياه ، فاتّهمه في دينه . « 4 » خبرٌ خامس : إذا تخلّى المؤمن من الدنيا سما و وجد حلاوة حبّ اللَّه . « 5 » غررٌ حكمية قال الرسول الأعظم صلى الله عليه و آله : إنّ اللَّه يبغض البخيل في حياته ، السخي عند وفاته . « 6 »

--> ( 1 ) . حديث : دنيا سراى كسى است كه خانه‌اى ندارد . دارايى كسى است كه مالى ندارد . هر كه عقل و خرد ندارد ، براى دنيا اموال گرد مىآورد [ و انباشته مىكند ] . هر كه فهم و درك ندارد ، در بند شهوات دنيوى است . هر كه علم و دانش ندارد ، براى دنيا با ديگران دشمنى مىورزد . هر كه بينش ندارد ، براى دنيا حسادت مىورزد . هر كه يقين و باور [ به آخرت ] ندارد ، براى دنيا مىكوشد ( روضة الواعظين ، ص 448 ؛ مشكاة الأنوار ، ص 467 ) . ( 2 ) . حديث ديگر : آخرين پيامبرى كه وارد بهشت مىشود ، حضرت سليمان بن داود عليهما السلام است ؛ چون در دنيا به دو حكومت داده شد ( بحار الأنوار ، ج 14 ، ص 74 ) . ( 3 ) . حديث سوم : خدا دنيا را كوچك‌تر از آن دانست كه حتّى بهترين بهرهء آن را پاداش مطيعان ( فرمانبران ) و مجازات دنيوى را كيفر عاصيان ( سركشان ) قرار دهد [ پس آخرت لازم است ] ( همان ، ج 70 ، ص 110 ؛ دستور معالم الحكم ، ص 41 ) . ( 4 ) . حديث چهارم : هر كه در دنيا آسوده‌خاطر و بىدردسر باشد ، به دينداريش بدگمان باش [ زيرا امتحانات ناگوار الهى وجود دارد ] ( الأمالي ( الشيخ الطوسى ) ، ص 280 ) . ( 5 ) . حديث پنجم : هرگاه مؤمن از دنيا دست بشويد ، و الا مىگردد و شيرينى دوستى خدا را مىچشد ( التحفة السنية ( المخطوط ) ، ص 60 ؛ الكافي ، ج 2 ، ص 130 ) . ( 6 ) . رسول بزرگوار صلى الله عليه و آله فرمود : خدا از كسى كه در زندگى بخيل است و به هنگام مردن بخشنده ، ناخشنود است ( نزهة الناظر وتنبيه الخواطر ، ص 19 ؛ بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 173 ) .